Kontakt Lens Siparişleri için Incoterms, Ödeme Koşulları ve İthalat Vergileri
Kontakt Lens Siparişleri için Incoterms, Ödeme Koşulları ve İthalat Vergileri
- Bunlar üç ayrı anlaşmaHayır, hiçbiri değil. Incoterms, taşımayı, maliyeti ve riski düzenler; bunu açıkça belirtir. Olumsuz Ödeme koşullarını, mülkiyeti veya vergi oranlarını kapsar.
- FOB ve CIF yalnızca deniz ve iç su yolları için geçerli kurallardır.kontakt lens Sevkiyatlar genellikle konteynerlerde veya hava yoluyla yapılır, bu da yanlış kuralların şaşırtıcı derecede sık uygulanmasına neden olur.
- C Grubu kuralları kapsamında — CFR, CIF, CPT, CIP — Maliyet ayrımı ve risk ayrımı farklı yerlerde bulunur. CIF, navlun bedelini varış noktasına kadar öder ancak riski menşe noktasında devreder ve yalnızca minimum Madde C teminatı kapsamında sigorta sağlar.
- Ödeme koşulları bir fiyat değil, risk dağılımıdır. Depozito ile teslimat arasında riski kimin üstleneceği müzakere edilen konudur.
- Görev bir yığınTek bir oran değil: önce sınıflandırma, sonra genel oran, sonra varsa ek ticaret telafisi tarifeleri, sonra anti-damping veya telafi edici vergiler, sonra da ücretler.
- Ticari tazminat oranları sık sık ve ürün grubuna göre değişmektedir. Her sevkiyattan önce 10 haneli kodu ve güncel ücreti doğrulayın.İlişkinin başlangıcında asla.
Tek Bir Anlaşma Gibi Görünen Üç Ayrı Anlaşma
Yurt dışındaki bir kontakt lens üreticisinden gelen fiyat teklifi genellikle tek bir belge ve tek bir fiyattan oluşur ve içindeki ticari şartları tek bir paket olarak ele almak cazip gelebilir. Ancak durum böyle değildir. Üç farklı anlaşma bir araya getirilmiş, üç farklı kurala tabi ve farkında olunsun ya da olunmasın ayrı ayrı müzakere edilmiştir.
Incoterms Uluslararası Ticaret Odası tarafından yayınlanan bu düzenlemeler, maliyet, risk ve gümrükleme yükümlülüklerinin alıcı ve satıcı arasında nasıl paylaşılacağını belirler. Kendi sınırları konusunda açık ve nettirler: mülkiyetin ne zaman geçtiğini, ödeme koşullarını veya yöntemlerini, ihlal ve ihtilaf çözümünü ve gümrük oranlarını veya tarife sınıflandırmasını kapsamazlar.
Ödeme koşulları Tamamen Incoterms'in dışında kalıyor. Bir sipariş, akreditif ile ödemeli FOB, belge karşılığı ödemeli FOB veya açık hesap üzerinden FOB olabilir; Incoterm her üçünde de aynıdır ve her taraf için risk tamamen farklıdır.
İthalat vergileri Ayrıca dışarıda da oturabilirsiniz. Ödenecek vergi, malların tarife sınıflandırmasına ve menşeine bağlıdır ve Incoterms bunların hiçbirine değinmez. Bir DDP terimi, satıcının ortaya çıkacak herhangi bir vergiyi ödemeyi kabul ettiğini belirtir; ancak bu verginin ne olduğunu belirtmez ve sözleşme imzalandıktan sonra miktarın değişmesini engellemez.
Pratik sonuç olarak, bir fiyat teklifi eksiksiz görünse bile, alıcı üç unsurdan ikisinde risk altında kalabilir. Bu kılavuz, bu unsurları sırayla ele alacak ve ardından farklı varsayımlar altında yazılmış iki fiyat teklifinin nasıl karşılaştırılacağını açıklayacaktır.
Ticaret şartları, tarife oranları ve ödeme araçları, işlem ve yargı yetkisine göre değişen ticari ve düzenleyici konulardır. Bu makale, yasal, vergi veya gümrük tavsiyesi değil, pratik bir yönlendirmedir. Herhangi bir gönderiye başlamadan önce, gümrük komisyoncunuz, bankanız ve üreticiyle özel gönderi şartlarını teyit edin.
Incoterms 2020: On Bir Kural, Dört Grup
Mevcut baskı Incoterms 2020On bir kuraldan oluşmaktadır. Bunlar, satıcının sorumluluğunun ne kadar genişlediğine göre dört gruba ayrılmıştır.
- E Grubu — EXW. Teslim alma. Satıcı asgari düzeyde işlem yapar; mallar teslim edildikten sonra her şeyi alıcı halleder.
- F Grubu — FCA, FAS, FOB. Ana taşıma ücreti ödenmemiştir. Satıcı, alıcının belirlediği bir taşıyıcıya teslimat yapar ve alıcı ana taşıma ücretini öder.
- C Grubu — CFR, CIF, CPT, CIP. Ana taşıma ücreti ödenmiştir. Satıcı ana taşımayı düzenler ve öder, ancak varış noktasına kadar olan riski üstlenmez.
- D Grubu — DAP, DPU, DDP. Varış. Satıcı varış noktasından sorumludur.
İkinci lig daha çok önem taşıyor çünkü kontakt lensler birincisinden daha farklı.Yedi kural her ulaşım modu için geçerlidir. — EXW, FCA, CPT, CIP, DAP, DPU ve DDP. Dördü yalnızca deniz ve iç su yolu taşımacılığıyla sınırlıdır. — FAS, FOB, CFR ve CIF.
Bu kısıtlama teknik bir ayrıntı değil. Bu sektörde terimlerin yanlış eşleştirilmesinin en yaygın kaynağıdır ve bir sonraki bölümde bunun nedeni açıklanmaktadır.
| Kural | Mod | Ana taşıma ve sigorta | Risk şu aşamada geçer: |
|---|---|---|---|
| EXW | Herhangi | Alıcı her şeyi kendisi halleder; satıcının herhangi bir sigorta yükümlülüğü yoktur. | Satıcının mülkü |
| FCA | Herhangi | Ana nakliye ücretini alıcı öder; her iki araç için de sigorta isteğe bağlıdır. | Alıcının taşıyıcısına teslim. |
| FOB | Sadece deniz | Ana nakliye ücretini alıcı öder; sigorta isteğe bağlıdır. | Mallar menşe noktasında gemiye yüklendikten sonra |
| CFR | Sadece deniz | Satıcı, varış limanına kadar olan nakliye ücretini öder; sigorta yükümlülüğü yoktur. | Mallar menşe noktasında gemiye yüklendikten sonra |
| CIF | Sadece deniz | Satıcı, nakliye ve en az Madde C kapsamındaki sigorta masraflarını karşılar. | Mallar menşe noktasında gemiye yüklendikten sonra |
| CPT | Herhangi | Satıcı, varış noktasına kadar olan nakliye masraflarını karşılar; sigorta yükümlülüğü yoktur. | Birinci taşıyıcıya teslim. |
| CIP | Herhangi | Satıcı, Madde A'da belirtilen değerin %110'u oranında nakliye ve sigorta masraflarını karşılar. | Birinci taşıyıcıya teslim. |
| DAP | Herhangi | Satıcı, boşaltmadan önce belirtilen yere teslimatı yapar; alıcı ithalat işlemlerini tamamlar. | Belirtilen varış yerinde |
| DDP | Herhangi | Satıcı, ithalatı gerçekleştirir, gümrük vergilerini ve ithalat vergilerini öder ve teslimatı yapar. | Belirtilen varış yerinde |
FAS ve DPU, kontakt lens siparişlerinde nadiren göründükleri için burada belirtilmemiştir: FAS yalnızca gemiye yanaştırılarak yüklenen dökme yükler için geçerlidir ve DPU, satıcının varış yerinde yükü boşaltmasını gerektirir.
Kontakt Lensler İçin FOB ve CIF Kurallarının Neden Genellikle Yanlış Olduğu
Bu sektörde en sık kullanılan iki terim FOB ve CIF'tir ve bunlar deniz ve iç su yolu taşımacılığıyla sınırlıdır. Ancak kontakt lens siparişleri genellikle iki şekilde taşınır ve ikisi de tam olarak birbirine uymamaktadır.
Konteynerler: FCA teknik olarak doğru kuraldır.
Kontakt lensler hafif ancak değerlerine göre hacimli olduklarından, sevkiyatlar genellikle konteyner içinde yapılır - tam konteyner yükü veya paylaşımlı konteyner yükü. FOB kapsamında, satıcının yükümlülüğü ve risk transfer noktası, malların teslimatına göre belirlenir. gemiye yüklendiAncak konteyner, satıcının tesisinde gemiye yüklenmez. Terminalde veya konteyner sahasında taşıyıcıya teslim edilir, mühürlenir ve ancak daha sonra gemiye yüklenir.
Bu fark, FOB sözleşmesindeki risk transfer noktasının, kargonun başına gelenlerle gerçekte olanlarla uyuşmayabileceği anlamına gelir. FCA — Belirtilen bir yerde taşıyıcıya teslim edilir — ifadesi, konteyner teslimini doğru bir şekilde tanımlar. FOB ifadesi pratikte çok daha yaygın olsa da, konteynerli lens sevkiyatları için teknik olarak doğru kuraldır çünkü daha tanıdıktır.
Hava kargo: CIF ve FOB terimleri burada hiç geçerli değildir.
Siparişin hava yoluyla taşınması durumunda (ki bu, lansman tarihi veya mevsimsel bir dönem söz konusu olduğunda olur), yalnızca deniz yoluyla taşınan siparişlere özgü kurallar kullanılamaz. Hava yoluyla taşınan siparişlere ilişkin karşılıkları ise şunlardır: CIP Ve CPT satıcı tarafında ve FCA alıcı tarafında.
Bu önemlidir çünkü "CIF hava yoluyla" şeklinde yazılmış bir fiyat teklifi kendi içinde çelişkilidir. Mallar uçakla taşınıyorsa, terim CIP veya CPT olmalıdır. Uygulamada bu ifade genellikle satıcının hava kargosunu organize edip ödediği anlamına gelir, ancak sözleşme dili bunu açıkça belirtmez ve bir sorun çıktığında bu belirsizlik pahalıya mal olur. sipariş takvimi Hava kargo taşımacılığının tek seçenek haline geldiği durumları ve maliyetini kapsar.
C Grubu tuzağı: maliyet ve risk farklı yerlerde bulunur.
Bu kavram, sadece yeni alıcıları değil, deneyimli alıcıları da şaşırtıyor. C Grubu kurallarına göre, Maliyet transferinin gerçekleştiği nokta ile risk transferinin gerçekleştiği nokta aynı nokta değildir.
CIF'i ele alalım. Satıcı, navlun ve sigorta masraflarını varış limanına kadar öder; bu nedenle mallar ulaşana kadar satıcının sorumlu olduğu gibi görünür. Ancak risk – kayıp veya hasar riski – alıcıya geçer. mallar menşe yerinde gemiye yüklendikten sonraTıpkı FOB şartlarında olduğu gibi. Konteyner yolculuk sırasında kaybolursa, satıcı taşıma bedelini ödemiştir ve alıcı zararı karşılar.
Aynı yapı CFR, CPT ve CIP için de geçerlidir. Maliyet varış noktasına gider; risk ise çıkış noktasında kalır. "CIF" ifadesini "satıcı, mal varış noktasına ulaşana kadar sorumludur" şeklinde yorumlayan bir alıcı, kuralı yanlış anlamıştır ve bu durumu bir talep aşamasında keşfedecektir.
CIF İçindeki Sigorta Açığı
CIF sisteminde ikinci ve daha dar kapsamlı bir tuzak daha var ve bu, kurallarda ima edilmek yerine açıkça belirtildiği için ayrı olarak ele alınmaya değer.
CIF, satıcının yalnızca minimum teminat sağlamasını gerektirir. — Enstitü Kargo Klozları (C). Bu, alıcının dahil olduğunu varsaydığı birçok olayı kapsamayan kısıtlı bir politikadır. CIP, Incoterms 2020'de sigorta değerinin %110'u oranında daha yüksek Enstitü Kargo Klozları (A) gerektirecek şekilde değiştirilmiştir. Her ikisinde de sigorta yükümlülüğü bulunan bu iki kural, dolayısıyla önemli ölçüde farklı koruma sağlamaktadır.
Sonuç, belirli ve önlenebilir bir risktir: Malların sigortalı olduğunu varsayarak CIF şartlarında alım yapan bir alıcı, beklenenden daha dar bir olay yelpazesine yanıt veren bir poliçeye sahip olur. Çözüm basittir ve az maliyetlidir: Incoterm yerine sigorta sertifikasını okuyun ve eğer teminat C maddesi ise, ya A maddesini müzakere edin ya da aradaki farkı kendiniz halledin.
Yüksek değerli mevsimlik stoklar için bu teorik bir risk değildir. Sezon öncesi dönemde nakliye sırasında kaybolan veya hasar gören bir renkli lens konteyneri, sadece ürünlerin değil, sezonun da tamamen kaybı anlamına gelir.
Ödeme Koşulları: Ödeme Araçları ve Riski Kimin Üstlendiği
Ödeme koşulları genellikle fiyat pazarlığıymış gibi ele alınır. Oysa bunlar, bir risk dağılımıAşağıdaki her bir araç, riski iki taraf arasında değiştirir; soru şu ki, riski hangi taraf üstleniyor ve bunun maliyeti nedir?
Telgraf havalesi
Bu sektörde en yaygın ödeme yöntemi, genellikle sipariş üzerine bir depozito ve belirli bir aşamada (sevkiyattan önce veya konşimento belgesinin bir kopyası karşılığında) kalan ödemenin yapılacağı banka havalesidir. Depozito, satıcıyı üretimin ortasında vazgeçen bir alıcıya karşı korur; aşama ödemesi ise alıcıyı, hiç sevk edilmeyen mallar için tam ödeme yapmaktan korur.
Alıcının riski, ağırlıklı olarak depozito miktarında yoğunlaşmaktadır. Sipariş hiç yerine getirilmezse, başka bir yargı bölgesindeki tedarikçiden depozitoyu geri almak zor ve yavaştır. Bu nedenle, depozito yüzdesi ve bağlı olduğu kilometre taşı, kabul etmek yerine müzakere edilmeye değerdir.
Akreditif
Akreditif, alıcının taahhüdünün yerine bankanın taahhüdünü koyar. Banka, malların kendisi yerine, belirli bir belge seti (konşimento, fatura, paketleme listesi, muayene belgesi vb.) karşılığında ödeme yapar.
Bu, daha önce tedarikçiyle iş yapmamış bir alıcı için mevcut en güçlü koruma yöntemidir ve buna bağlı olarak daha pahalı ve daha prosedüreldir. Kritik nokta şudur ki: Banka, mallar karşılığında değil, belgeler karşılığında ödeme yapar.Belgeler eksiksiz ise, sevkiyat sipariş edilenle eşleşsin veya eşleşmesin ödeme gerçekleşir. Dolayısıyla koruma, yalnızca belgenin kendisinden değil, özellikle sevkiyat öncesi muayene sertifikası olmak üzere doğru belgelerin belirtilmesinden kaynaklanır.
Ödeme ve kabul karşılığı belgeler
D/P (Ödeme Taahhüdü) yönteminde, alıcının bankası nakliye belgelerini ancak alıcı ödeme yaptığında teslim eder. D/A (Ödeme Taahhüdü) yönteminde ise belgeler, gelecekteki bir tarihte ödeme sözü karşılığında teslim edilir. D/A yöntemi satıcı için önemli ölçüde daha risklidir ve genellikle yalnızca yerleşik müşterilere sunulur; buna karşılık alıcının nakit akışı açısından daha avantajlıdır.
Hesap aç
Satıcı sevkiyatı yapar ve fatura keser, alıcı ise daha sonra kararlaştırılan şartlara göre ödeme yapar. Bu, alıcı için en avantajlı, satıcı için ise en riskli düzenlemedir ve genellikle ticari riskin yerini ilişki riskinin aldığı uzun süreli ilişkiler için ayrılmıştır.
| Enstrüman | Risk pozisyonu | Maliyet ve sürtünme | Genellikle uyar |
|---|---|---|---|
| Para yatırma işlemi için banka havalesi | Satıcı, yatırılan depozito ile korunmaktadır; siparişin başarısız olması durumunda alıcı, yatırdığı depozitoyu kaybetme riskiyle karşı karşıyadır. | Düşük fiyat. Sadece banka masrafları. | Çoğu ilk ve tekrar sipariş |
| Akreditif | Kanıtlanmamış bir alıcı-tedarikçi ilişkisi için en güçlü koruma | Daha yüksek. Banka ücretleri, sıkı belge uyumluluğu, daha yavaş. | Büyük ilk siparişler veya tanınmayan tedarikçiler |
| Ödeme karşılığı belgeler | Satıcı, ödeme yapılana kadar malların kontrolünü elinde tutar; alıcı, malları teslim etmeden önce ödeme yapar. | Orta düzeyde. Banka işlemleri nedeniyle bazı gecikmeler yaşanabilir. | Açık hesaptan daha fazla güvenlik isteyen, mevcut ilişkilere sahip kişiler. |
| Kabul belgesine karşı | Satıcı, gelecekte ödeme sözü karşılığında belgeleri teslim eder. | Orta düzeyde, ancak kredi riski satıcıda. | Ödeme geçmişi olan tekrar eden müşteriler |
| Hesap aç | Ödeme vadesi gelene kadar satıcı tüm kredi riskini üstlenir. | En düşük sürtünme, en yüksek maruz kalma | Uzun süreli ilişkiler |
Incoterms bu konuların hiçbirine değinmiyor. Aynı Incoterm bu araçların herhangi birinin üzerine uygulanabilir ve risk profili tamamen değişir.
Gümrük Vergisi Katmanı: Varış Maliyeti Gerçekte Nasıl Hesaplanıyor?
Gümrük vergisi, alıcıların hesaplamaktan ziyade tahmin ettiği ve en sık yanlış çıkan kısımdır. Tek bir oran değildir; katmanlar yığınıdır ve her katman ayrı ayrı belirlenmelidir.
Birinci katman: sınıflandırma
Her şey tarife sınıflandırmasıyla başlar. Kontakt lensler bu sınıflandırmanın altında yer alır. HS 9001.30 — "herhangi bir malzemeden yapılmış, monte edilmemiş kontakt lensler" — uluslararası olarak uyumlu altı haneli sistemde. Altı haneden sonra kodlar ülkeye göre farklılık gösterir: Amerika Birleşik Devletleri 10 haneli bir HTS kodu (9001.30.00.00) kullanırken, Avrupa Birliği TARIC kapsamında birleşik bir adlandırma kodu kullanır.
Sınıflandırma temeldir çünkü sonraki her katman ona bağlıdır. Yanlış sınıflandırılmış bir gönderi yalnızca yanlış fiyatlandırmaya yol açmakla kalmaz; tercihli muamele talebini geçersiz kılabilir ve ithalatçıyı aradaki fark için cezalara maruz bırakabilir.
İkinci katman: genel oran
Her ülke, ilgili kod için genel veya en çok tercih edilen ülke oranını yayınlar. Amerika Birleşik Devletleri'ne giren kontakt lensler için genel oran şöyledir: %2Özel oran, belirli bir serbest ticaret anlaşması ortağı grubu için ücretsizdir. Bu metnin yazıldığı sırada, az sayıda en çok tercih edilen ulus olmayan ülke için geçerli olan 2. Sütun oranı %40'tır.
Genel oran, istikrarlı katmandır. Yayınlanır, nadiren değiştirilir ve alıcının sevkiyatlar arasında güvenebileceği tek rakamdır.
Üçüncü katman: ticaret telafisi tarifeleri
Bu, istikrarsız katmandır ve Çin menşeli mallar için genellikle en büyük katmandır. Ticaret telafisi yetkileri kapsamında uygulanan ek gümrük vergileri de bu katmanda yer alır. üstüne Genel oranı değiştirmek yerine onu esas alırlar ve tüm bölümlere değil, satır satır uygulanırlar. Komşu bir kod kapsanmazken bir kod kapsanabilir.
Kapsam on haneli düzeyde belirlendiğinden ve geçerli oranlar defalarca revize edildiğinden, bu, alıcının varsayabileceği bir katman değildir. İçe aktarılan kodla karşılaştırılması gerekir.
Dördüncü katman: anti-damping ve telafi edici vergiler
Bir sektörün damping yaptığı veya sübvansiyon sağladığı tespit edildiğinde, belirli ihracatçılara veya ülke geneline ek vergiler uygulanır. Bunlar ürüne özgüdür ve genel orana göre çok yüksek olabilir. Ayrıca, tarife çizelgesinde görünmedikleri için (ayrı siparişlerde yer alırlar ve ayrı bir kontrol gerektirirler) en sık gözden kaçan katmandırlar.
Beşinci katman: ücretler
Son olarak, idari masraflar var: çoğu ABD ithalatında mal işleme ücreti, deniz yoluyla yapılan gönderilerde liman bakım ücreti ve gümrük komisyoncusunun kendi masrafları. Bunlar tek tek küçük olsa da sıfır değiller ve düşük gümrük vergisine tabi bir üründe toplamın önemli bir bölümünü oluşturabilirler.
| Katman | Bu nedir? | Nerede doğrulayabilirim? |
|---|---|---|
| Sınıflandırma | Ürünlerin tarife kodu — altı haneli HS 9001.30, ardından ulusal kod. | Ulusal gümrük tarifesi çizelgesine bakın veya bir gümrük müşavirinden on haneli kodu teyit etmesini isteyin. |
| Genel oran | Kodun (kararlı katman) yayınlanan MFN oranı | İthalatçı ülkenin ulusal gümrük tarifesi çizelgesi |
| Ticaret telafisi tarifeleri | Ek vergiler satır satır uygulanıyor; Çin menşeli mallar için değişken katman. | Ticaret otoritesi bildirimleri, belirli on haneli kodla karşılaştırılarak kontrol edildi. |
| Anti-damping ve telafi edici vergiler | Ürün ve ihracatçıya özel ek vergiler ayrı siparişlerden tahsil edilir. | Tarife çizelgesinden ayrıdır — kendi denetimini gerektirir. |
| Ücretler | İşleme, liman bakımı ve aracı ücretleri | Gümrük komisyoncusu |
Sevkiyatlar arasında yalnızca ikinci katman sabittir. Diğerlerinin yeniden oluşturulması gerekir ve sınıflandırmanın doğru yapılması sorumluluğu kayıtlı ithalatçıya aittir.
Son zamanlarda neler değişti ve neden önemli?
Son bir yılda vergi oranlarındaki değişim o kadar büyük oldu ki, 2026'dan önce oluşturulacak herhangi bir vergi modeli, yeniden düzenlenmek yerine baştan inşa edilmelidir.
Olağanüstü hal yetkileri kapsamında uygulanan gümrük vergileri geçersiz kılındı. Uluslararası Acil Ekonomik Güçler Yasası kapsamında uygulanan ve karşılıklı ve diğer önlemleri içeren bir dizi ek tarife, 2026 yılının başlarında iptal edildi ve artık yürürlükte değil. İthalatçıların nihai maliyet modellerinde bu katmanlar hala yer alıyorsa, gümrük vergisini fazla hesaplamış olabilirler ve bazı durumlarda depozitoları fazla ödemiş olabilirler.
Çin mallarına uygulanan ticaret telafisi amaçlı gümrük vergileri yürürlükte kalmaya devam ediyor. Mevcut ek vergiler, yürürlükten kalkmalarına izin verilmek yerine resmen devam ettirilmiştir ve ürüne özel muafiyet programı, 2026 yılının sonlarında belirlenmiş bir tarihe kadar uzatılmıştır. Muafiyetler kod bazında verilir ve sona erer; bu nedenle, önceki bir sevkiyata uygulanan bir muafiyet, bir sonraki sevkiyata da uygulanacağı anlamına gelmez.
Daha ileri önlemler önerildi. Çin menşeli çok geniş bir ürün yelpazesini kapsayan ek gümrük vergisi uygulaması değerlendirme aşamasındadır; bu da bu alandaki gidişatın maliyet düşüşünden ziyade maliyet artışına doğru olduğu anlamına gelir.
Pratik sonuç bir sayı değil, bir prosedürdür: Her sevkiyattan önce on haneli sınıflandırmayı, mevcut ticari telafi durumunu ve aktif herhangi bir istisnayı yeniden doğrulayın.ve birkaç aydan eski herhangi bir vergi rakamını maliyetten ziyade bir tahmin olarak değerlendirin.
Bu durumu ciddiye almanın ikinci bir nedeni daha var. Kayıtlı ithalatçı, beyan edilen değer ve sınıflandırmadan yasal olarak sorumlu olduğundan, bir hata sadece maliyet farkı değil, bir risktir. Mallar marka sahibinin adı altında satılıyorsa, bu sorumluluk genellikle fabrika yerine marka sahibine aittir; bu da aynı ilkeye dayanmaktadır. ABD kayıt ve etiketleme yükümlülükleri.
Birbirinden Farklı Görünen İki Alıntı Nasıl Karşılaştırılır?
Bu alandaki en pahalı hata, aynı temelde yazılmamış iki teklifi karşılaştırmaktır. CIF teklifi ile DDP teklifi karşılaştırılabilir değildir ve ikisi de alıcının kendi nakliyecisiyle yapılan FOB teklifiyle karşılaştırılamaz. Bunları dönüştürmek kısa bir işlemdir ve kararları değiştirir.
- Incoterm'i ve belirtilen yeri belirleyin. "CIF" tek başına eksiktir; CIF hangi porta? "DAP" hangi adrese? Belirtilen yer, maliyetin ve yükümlülüğün fiilen sona erdiği yerdir.
- Kuralın taşıma moduyla eşleştiğini kontrol edin. Mallar uçakla taşınıyorsa, CIF ve FOB terimleri geçerli değildir. Mallar konteynerle taşınıyorsa, FCA teslimatı FOB'dan daha doğru bir şekilde tanımlar.
- Yükü mallardan ayırın. Öncelikle fabrika çıkış fiyatını, ardından da nakliye maliyetini sorun. Satıcının nakliye ücretinin rekabetçi mi yoksa yüksek mi olduğunu anlamanın tek yolu budur.
- Kayıtlı ithalatçının kim olduğunu belirleyin. DDP kapsamında satıcı; DAP ve F şartlarında ise alıcı vergi yükümlülüğünü üstlenir. Bu, vergi yükümlülüğünü kimin üstleneceğini ve kimin tercihli muamele talep edebileceğini belirler.
- Görevi bağımsız olarak belirleyin. Bir DDP fiyatına dahil edilmiş gümrük vergisi rakamını, sınıflandırmayı ve güncel oranı kendiniz kontrol etmeden kabul etmeyin. Yanlış bir orana dayalı olarak oluşturulmuş bir DDP fiyatı, sabit bir maliyet değil, devredilen bir risktir.
- Sigorta sertifikasını okuyun, Incoterm'i değil. CIF kapsamında minimum C maddesi şartı aranırken, CIP kapsamında %110 oranında A maddesi şartı aranmaktadır. Kural size hangisinin geçerli olduğunu söylerken, sertifika size gerçekte neye sahip olduğunuzu gösterir.
- Her şeyi tek bir nihai maliyet esasına dönüştürün. Malların, nakliyenin, sigortanın, verginin, ücretlerin ve ödeme aracının maliyetinin aynı teslimat noktasında dikkate alınması gerekir. Ancak o zaman rakamlar karşılaştırılabilir.
Müzakereye dahil edilmesi gereken iki önemli nokta daha var. Birincisi, Incoterms ve ödeme koşulları birbirinden bağımsızdır; rekabetçi bir navlun anlaşmasının mutlaka uygun bir ödeme yapısıyla birlikte gelmesi gerekmez ve birini diğeriyle takas etmenin de bir nedeni yoktur. İkincisi, tüm ticari katman, daha büyük bir maliyet tablosunun sadece bir parçasıdır; maliyet faktörlerinin ayrıntılı dökümü Nakliye ve şartların tasarım, malzeme, ürün yelpazesi boyutu ve düzenleyici kapsamla nasıl bir ilişki içinde olduğunu ortaya koymaktadır. OEM, ODM ve özel etiketli ürünlerin karşılaştırılması Tedarik modelinin bu maliyetlerden hangilerinin alıcıya yansıyacağını nasıl değiştirdiğini açıklar. Minimum sipariş miktarlarının nasıl hesaplandığı ve ödeme yapısıyla nasıl etkileşimde bulunduğu da dahil olmak üzere sipariş sürecinin kendisi şu şekilde açıklanmıştır: Kontakt Lens OEM Minimum Sipariş Miktarı ve Süreci.
Sıkça Sorulan Sorular
Incoterms
FOB ve CIF arasındaki fark nedir?
Her iki durumda da, mallar menşe limanında gemiye yüklendikten sonra risk alıcıya geçer. Aradaki fark maliyettir: CIF'te satıcı varış limanına kadar navlun ve sigorta masraflarını da öderken, FOB'da alıcı taşımayı kendisi düzenler ve öder. Bu nedenle CIF, maliyet paylaşımını varış limanına taşırken, risk paylaşımı menşe limanında kalır ve gerektirdiği sigorta sadece minimum Madde C kapsamıdır.
Kontakt lens siparişi için hangi Incoterm terimini kullanmalıyım?
Bu, taşıma yöntemine bağlıdır. Konteynerli gönderilerde, FCA, konteynerler gemiye yüklenmek yerine terminale teslim edildiği için, taşıyıcıya teslimi FOB'dan daha doğru bir şekilde tanımlar. Hava kargo taşımacılığında, CIF veya CFR'nin yerini CIP veya CPT alır, çünkü bunlar deniz ve iç su yolu taşımacılığıyla sınırlıdır. Alıcının son aşamayı satıcının halletmesini istediği durumlarda, DAP genellikle DDP'den daha uygun bir seçenektir.
CIF sigortası gerçekten mallarımı kapsıyor mu?
CIF, satıcının yalnızca minimum teminatı sağlamasını gerektirir; bu teminat, çoğu alıcının varsaydığından daha dar bir olay yelpazesini kapsar. CIP, Incoterms 2020'de daha yüksek teminat olan %110 oranında teminat gerektiren A maddesi kapsamına alınmıştır. Pratik adım, Incoterm'i değil, sigorta sertifikasını okumak ve poliçe C maddesi kapsamındaysa daha yüksek teminat için pazarlık yapmak veya aradaki farkı ayarlamaktır.
Ödeme
Kontakt lens siparişi için normal ödeme koşulları nelerdir?
Sipariş üzerine depozito ve belirli bir aşamada kalan ödeme ile yapılan banka havalesi en yaygın yapıdır; genellikle sevkiyattan önce veya konşimento nüshasına karşılık ödenir. Akreditifler, daha büyük ilk siparişler veya bilinmeyen tedarikçiler için kullanılır. Ödeme karşılığı belgeler, kabul karşılığı belgeler ve açık hesap, ilişkiler olgunlaştıkça ortaya çıkar. Depozito yüzdesi ve bağlı olduğu aşama müzakere edilebilir.
Akreditif maliyetine değer mi?
Daha önce çalışmadığınız bir tedarikçiyle işlem yaparken mevcut en güçlü koruma yöntemidir, çünkü alıcının taahhüdünün yerine bankanın taahhüdünü koyar. Önemli sınırlama şudur ki, bankalar mallara değil, belgelere göre ödeme yapar; bu nedenle, bu araç sizi yalnızca belirttiğiniz belgelerle sınırlı olarak korur. Sevkiyat öncesi muayene sertifikası şartı olmayan bir akreditif, alıcıların genellikle beklediğinden daha az koruma sağlar.
Yurt dışındaki bir fabrikaya kapora ödemenin riski nedir?
Risk, ağırlıklı olarak depozito miktarında yoğunlaşmaktadır: Sipariş hiçbir zaman yerine getirilmezse, başka bir yargı bölgesindeki tedarikçiden geri almak yavaş ve belirsizdir. Bu risk, depozitonun büyüklüğü, bağlı olduğu kilometre taşı ve ilk ödemeden sonra değil, önce tedarikçinin doğrulanması yoluyla yönetilir. Depozito ayrıca, malzeme ve üretim kapasitesini finanse ettiği için normal ve makul bir gerekliliktir.
Gümrük vergileri ve varış maliyeti
Kontakt lenslerin HS kodu nedir?
Kontakt lensler, uluslararası olarak uyumlu altı haneli sistemde HS 9001.30 (herhangi bir malzemeden yapılmış, monte edilmemiş, kontakt lensler) kapsamına girer. Altı haneden sonra kodlar ülkeye göre farklılık gösterir; Amerika Birleşik Devletleri on haneli bir HTS kodu kullanırken, Avrupa Birliği TARIC kapsamında birleşik bir sınıflandırma kodu kullanır. Gerçek gümrük vergisini belirleyen on haneli koddur ve varsayılmak yerine teyit edilmelidir.
Kontakt lens gönderiminin nihai maliyetini nasıl hesaplarım?
Beş katmandan oluşan bir yapı oluşturun: kararlaştırılan Incoterm'e göre mallar, navlun ve sigorta, doğru on haneli sınıflandırmadan hesaplanan gümrük vergisi, varsa anti-damping veya telafi edici vergiler ve idari ücretler. Ödeme aracının maliyetini ekleyin. Ardından, gümrük vergisi yükümlülüğünü kimin üstleneceğini ve kimin tercihli muamele talep edebileceğini belirlediği için, kayıtlı ithalatçının kim olduğunu teyit edin.
Nakliye ve ödeme koşullarının programın geri kalan maliyetine oranı için lütfen ilgili bölüme bakın. Özel etiketli kontakt lens üretiminin maliyeti ne kadar? Malların teslimatından sonra düzenleyici yükümlülükleri kimin üstleneceği konusunda bilgi için bakınız. Kontakt Lensler için FDA 510(k)Tedarik modelinin hangi maliyetlerin alıcıya yansıdığını nasıl değiştirdiğine dair bilgi için bakınız. OEM, ODM ve Özel Etiketli Kontakt LenslerBu ticari terimlerin yanında yer alan ambalaj ve marka katmanları için lütfen bakınız. Özel Etiketli Kontakt Lens Üreticisi.
Cadılar Bayramı Kontakt Lens Sipariş Takvimi — Zamanlamanın hava taşımacılığını nasıl etkilediği ve bunun maliyetinin ne olduğu. Ülkelere Göre Kontakt Lens Güvenlik Standartları — Görev sorusunun ardında yatan kayıt şartları. Kontakt Lens Üreticisini Nasıl Değerlendirebilirsiniz? — İlk ödeme yapılmadan önce tedarikçinin doğrulanması. 12 Maddelik Üretici Değerlendirme Kartı — Her ticari iddianızı talep edebileceğiniz bir belgeye dayandırmak. Hizmet Verdiğimiz Pazarlar — Tercihli tarife sorusunun ardındaki hedef pazarlar ve kayıtlar.








